Om hulp vragen

De afgelopen vijftien jaar ben ik in verschillende rollen bezig geweest met het coachen van collega’s. Een fantastisch vak waarbij je gevraagd en ongevraagd advies geeft. Een van de eerste adviezen die ik praktisch iedereen geef is durf om hulp te vragen. Ieder mens heeft zijn sterke en zwakke punten, hulp vragen bij de punten waar je minder sterk bent maakt je niet zwak, het maakt je juist krachtig. Jij kan dan de focus leggen op je kracht en iemand anders steunt je met hun krachtige kant. Veel mensen vinden het moeilijk om hulp te vragen en dat gaat ook op mezelf, toch is dat juist wat ik nu wil doen, jouw om hulp vragen.

Zo’n 27 jaar geleden kwam ik tot de conclusie dat school niets voor mij was. Ik ben dyslectisch en in mijn schooltijd betekende dat automatisch dat je naar het speciaal onderwijs ging. Voor mij betekende dat onderwijs wat met veel zorg werd aangeboden maar vaak niet op niveau was dat ik aan kon. Ja, mijn Nederlands was een uitdaging maar vakken als wiskunde, economie, natuurkunde waren veel te gemakkelijk. ik zat dus of onder de stress, of compleet verveeld in de klas om een diploma te halen waarmee ik nooit invulling kon geven aan mijn ambitie.

ik ben dus gaan werken, begonnen bij Leen Bakker in het magazijn ontdekt dat ik pijlsnel kan leren in de praktijk. Al snel was ik magazijnchef en gaf ik leiding aan 8 man. Ik groeide door bij verschillende bedrijven en werd uiteindelijk bedrijfsleider om daar weer tegen de grenzen van mijn opleiding aan te lopen, verder groeien als bedrijfsleider zat er niet.

Mijn ambitie was echter vele malen groter en dus ging ik rondkijken wat ik wel wilde. Dit deed ik vanuit een tijdelijke baan als medewerker incasso bij Nuon op de klantenservice, bellen kon immers iedereen. Al vrij snel ontdekte ik naast een heel gaaf vakgebied dat bellen zeker niet voor iedereen weggelegd is, het is een vak waar je talen voor moet hebben. Hier heb ik dan ook de afgelopen 18 jaar mijn ziel en zaligheid in gelegd.

Dat ontwikkelen heb ik zelfstandig gedaan, het advies om hulp te vragen is niet een advies waar ik zelf sterk in ben. Mijn zwakheden zijn eigenlijk altijd ankers geweest die me tegenhielden in het kunnen inzetten van mijn sterke kant en daarom laat ik het weinig zien. Dit is iets dat ik wil en moet veranderen. Dat bent me terug mijn eerdere advies “Durf om hulp te vragen”, Tijd om mijn eigen advies op te gaan volgen.

De hulpvraag die ik heb gaat over mijn blog en het feit dat ik dyslectisch ben. Ja, als je 45 bent heb je een hele gereedschapskist aan trucjes opgebouwd om het aantal spelfouten te beperken. Toch kan het bijna niet anders dan dat mijn website er vol mee staat. Het probleem is dat een van de kenmerken van dyslectisch zijn is dat je over gemaakte spelfouten heen leest en juist daar heb ik je nodig. Daarom de vraag, wil je met me mee kijken.

Als je met me mee wil kijken wil ik je vragen om hier onder in de comments een pagina te claimen, zo voorkomen we dat mensen dubbel werk gaan doen. Als je verbeterpunten hebt gevonden wil ik je vragen die door te mailen aan arnodegroot@gmail.com , zo kan ik het overzicht bewaren. Of je me nu wel of niet kan helpen, ben ik nog wel nieuwsgierig naar je indruk van de site. Ook dat kan prima in de comments.

Dank!

Arno

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *